1048ـ عن إبن عباس عن النّبیّ صلی الله علیه و سلّم قال: خمس دعواتٍ یستَجاب لهنَّ،دعوة المظلوم حتی ینتصر،و دعوة الحاجِّ حتی یصدِرَ،و دعوة المُجاهد حتی یُفقَدَ،و دعوة المریض حتی یبرأ،و دعوة الأخ لأخیه بظهر الغیب،ثمّ قال و أسرع هذه الدّعواتِ إجابةً،دعوةُ الأخ بظهرِ الغیب.    (رواه البیهقی فی الدّعواتِ الکبیر)

ترجمه:

از عبدالله بن عباس روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه و سلّم فرمودند: دعای پنج نفر به طو خاص قبول می شود: 1ـدعای مظلوم تا وقتی که انتقام نگرفته است. 2ـدعای حاجی تا وقتی که به خانه برنگشته است 3ـدعای مجاهد در راه خدا تا وقتی که شهید نشده است. 4ـدعای بیمار تا وقتی که شِفا نیافته است 5ـدعای برادر برای برادر در غیاب او.

پس از بیان این ها،آن حضرت فرمودند: از همه این دعاها زودتر،دعای برادر برای برادر در غیاب او،قبول می شود.  

شرح: دعا اگر دعای واقعی باشد و در شخص و یا اعمال دعا کننده چنان چیزی که مانع از قبول دعا شود، وجود نداشته باشد، دعا عموما قبول می شود. ولی بنده مؤمن دارای اعمال و احوال خاصی است که بر اثر آنها، رحمت الهی به طور خاص متوجه او می شود و استحقاق قبولیت دعا پیدا می شود. در این حدیث درباره ی 5 نفر گفته شده که دعای آنان قبول می شود. دعای مظلوم و دعای غیابی، در احادیث قبلی نیز بیان شد، و حج و جهاد چنان اعمالی هستند که تا وقتی که آدمی در آنها مشغول باشد، در بارگاه الله قرار دارد و به او نزدیک است. همچنین بیماری مؤمن وسیله  پاکی وی از گناهان و ترقی و کمال غیرمعمولی اوست و بر بستر بیماری، منازل ولایت را طی می کند، لذا دعای او نیز به طور خاصی مورد قبول واقع می شود.